Μία καταπληκτική ιδέα είχε ο Γενικός Διευθυντής του συνδικαλιστικού οργάνου των Βιομηχάνων, ο οποίος μαζί με άλλους μοίρασε σοφία στο οικονομικό συνέδριο που γινόταν στους Δελφούς.

Όπως ανέφερε, σήμερα στην Ελλάδα υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με τη φορολόγηση, αφού 1 εκατομμύριο φορολογούμενοι συνεισφέρουν το 92% των εσόδων του κράτους, 2,6 εκατομμύρια φορολογούμενοι συνεισφέρουν το υπόλοιπο 8% και 5,1 εκατομμύρια άνθρωποι δεν πληρώνουν καθόλου φόρους.

Ένα εκπληκτικό στατιστικό που σε πρώτη ανάγνωση σε γεμίζει οργή, για το ότι ο μισός πληθυσμός της χώρας δεν πληρώνει φόρους. Είσαι σχεδόν έτοιμος να βγεις από τα ρούχα σου.

Μετά από μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου, συνέρχεσαι και αντιλαμβάνεσαι πως εδώ και μερικούς αιώνες, έχουμε αφήσει πίσω μας το κεφαλικό σύστημα φόρου, όπου ο καθένας πλήρωνε στον αφέντη επειδή και μόνο ανέπνεε, και έχουμε περάσει σε ένα λίγο πιο ορθολογικό σύστημα φορολόγησης, όπου ο καθένας πληρώνει ανάλογα με τα έσοδά του.

Στην περίπτωση της Ελλάδας βέβαια, αλλά και μεγάλου μέρους του πολιτισμένου κόσμου, τα πράγματα είναι λίγο πιο θολά και σε γενικές γραμμές, όσα περισσότερα βγάζεις, τόσο μικραίνει το ποσοστό το οποίο δίνεις για φόρους, αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο άρθρο.

Τι μας λέει λοιπόν η ο ΣΕΒ; Λίγο πολύ ότι υπάρχουν εκεί έξω 5,1 εκατομμύρια άνθρωποι οι οποίοι με κάποιο τρόπο δεν πληρώνουν καθόλου φόρο. Το πρόβλημα είναι πως εκεί έξω, υπάρχουν επίσης 5 εκατομμύρια Έλληνες που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Από αυτά, τα 2,3 εκατομμύρια βρίσκονται κάτω από τα όρια της ακραίας φτώχειας.

Και στην Ελλάδα δεν είμαστε πολλοί. 10,8 εκατομμύρια σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ήδη πληρώνουν φόρο 3,6 εκατομμύρια. Μένουν 7,2 εκατομμύρια άνθρωποι από τους οποίους ο ΣΕΒ θέλει να φορολογηθούν τα 5,1. Προφανώς δεν υπάρχουν διαθέσιμα τα στοιχεία στη δημοσιότητα, αλλά θα ποντάρουμε πως τα 3,6 εκατομμύρια που πληρώνουν φόρους, δεν έχουν μεγάλη αλληλεπικάλυψη με τα 5 εκατομμύρια που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Το 1,1% των Ελλήνων χρωστάει στο Δημόσιο περισσότερα απ’ όσα όλοι οι υπόλοιποι μαζί

Η συγκεκριμένη δήλωση, έρχεται 10 μέρες περίπου μετά την ανακάλυψη, πως περίπου 43,000 Έλληνες χρωστάνε συνολικά τουλάχιστον 60,8 δισεκατομμύρια ευρώ στο Δημόσιο, δηλαδή τουλάχιστον το 58% του συνόλου των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο.

Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο δεν είναι λίγα. Μιλάμε για 104 δισεκατομμύρια ευρώ. Ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 1/3 του Εθνικού χρέους. Ποσό για το οποίο ευθύνονται 43,000 άτομα κατά 58% τουλάχιστον.

Αυτό το πρόβλημα, ο ΣΕΒ μαζί με τον ΙΟΒΕ, αποφάσισαν να το αντιμετωπίσουν. Έκατσαν κάτω, έστυψαν τα κεφάλια τους και σκέφτηκαν πως ο τρόπος για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα, χωρίς φυσικά να πειραχτούν οι τσέπες αυτών που έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για αυτό το πρόβλημα, είναι η διεύρυνση των συναλλαγών με πλαστικό χρήμα και η φορολόγηση όσων μέχρι τώρα δε φορολογούνται γιατί δεν έχουν κάτι για να φορολογηθούν. Όπως ανέφερε ο γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ, θεωρεί αναπόφευκτη τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, φράση που είναι ο εκλεπτυσμένος τρόπος για να πεις “θα πληρώνεις και για να αναπνέεις, φτωχή και ανάξια πλέμπα”.

Τώρα ποιος είναι ο ΣΕΒ και ο ΙΟΒΕ και γιατί πρέπει ένα κράτος να λαμβάνει σοβαρά τη γνώμη τους; Δε θα σας πούμε ψέματα. Θεωρητικά δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος. Πρόκειται για ένα συνδικάτο (ΣΕΒ) και μια ΜΚΟ (ΙΟΒΕ). Παρόλα αυτά, τα λεγόμενά τους κατακλύζουν κάθε φορά το ίντερνετ και τα ΜΜΕ, παρότι είναι γεμάτα από λογικές τρύπες.

Ίσως να έχει να κάνει με το ότι τα λεγόμενά τους, εξυπηρετούν τους ίδιους ανθρώπους που ελέγχουν τα μεγάλα ΜΜΕ και τις μεγάλες ιστοσελίδες, αλλά δε θα θέλαμε να μπούμε σε συνωμοσιολογία.

Μέχρι λοιπόν να φορολογηθείτε και για τον αέρα που αναπνέετε, να θυμάστε πως εκεί έξω υπάρχουν 5 εκατομμύρια τσαμπατζήδες που δεν πληρώνουν τίποτα σε φόρους, όλοι μαζί τα φάγαμε, εκείνοι οι 43 χιλιάδες ευεργέτες δεν κάναν τίποτα κακό.

Καλή τύχη.

Κλείσιμο
229

Κάθε σχόλιο δημοσιεύεται άμεσα χωρίς να σημαίνει πως υιοθετούμε τις απόψεις που εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Διατηρούμε το δικαίωμα της διαγραφής σχολίων χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις.