Μερικές σκέψεις γύρω από ένα θέμα που ίσως θα έπρεπε να απασχολεί λίγο περισσότερο κάθε υπεύθυνο πολίτη.

Στις ΗΠΑ, κάθε μερικούς μήνες, οι μεγάλες εταιρείες παροχής ίντερνετ, οι αντίστοιχοι δηλαδή ΟΤΕ, Forthnet, Cyta κτλ, πιέζουν το αμερικανικό κογκρέσο για να περάσει νόμους που θα καταργούν το net neutrality.

Με τον όρο net neutrality, ουσιαστικά εννοούμε τη δυνατότητα που απολαμβάνουν όλες οι ιστοσελίδες να καταλήγουν με την ίδια ταχύτητα στον τελικό αναγνώστη. Δηλαδή, είτε μπαίνεις στο site του Vice, είτε στο site που έφτιαξε χτες ο κολλητός σου, θα μπαίνεις με την ίδια ταχύτητα.

Μάλιστα αν ο κολλητός σου καταλήξει να έχει φτιάξει ένα πολύ καλό site που θα θέλουν να το διαβάσουν τόσοι όσοι θέλουν να διαβάσουν και το Vice, τότε όταν τα ψάχνεις στο Google με το όνομά τους, θα μπορείς να τα βρεις και τα δύο εξίσου εύκολα.

Και κάπου εδώ ξεκινάνε τα προβλήματα.

Αρχικά, οι μεγάλες εταιρείες παροχής ίντερνετ, είναι όπως είπαμε, εταιρείες. Μπορεί ο κολλητός σου να είναι μάστορας στην αρθρογραφία και στην κατασκευή ιστοσελίδων, αλλά δεν παύει να παραμένει μια τελευταία δευτεράντζα που αποφάσισε να κάνει το κομμάτι του εκμεταλλευόμενος τη μεγαλοκαρδία των εταιρειών παροχής ίντερνετ, που ακόμα προσφέρουν την ίδια ταχύτητα στους καθώς πρέπει επιχειρηματίες και στις δευτεράντζες.

Όμως αυτό δε μπορεί να συνεχίσει. Οι εταιρείες παροχής ίντερνετ πρέπει να βγάλουν λεφτά με κάποιο τρόπο αν θέλουμε να λέμε πως είναι εταιρείες και όχι σοβιετικές δημόσιες υπηρεσίες. Και ναι, αυτές οι εταιρείες ήδη παίρνουν λεφτά από τους πελάτες των υπηρεσιών τους, αλλά γιατί να μη βγάλουν κέρδος και από τους ιδιοκτήτες ιστοσελίδων; Αν μπορεί το Vice, το Πρώτο Θέμα, η Lifo και η Athens Voice να πάνε μια μέρα στο διευθυντή του OTE και να του πουν “Μάστορα, τσάκο 10 μύρια και δωσ’ μας καλύτερες ταχύτητες”, γιατί να μην το κάνουν; Δικά τους είναι τα λεφτά ότι θέλουν θα τα κάνουν. Και το ίντερνετ της εταιρείας είναι, ότι θέλει θα το κάνει κι αυτή. Δε βλέπουμε με ποιο τρόπο θα έπρεπε να πέφτει λόγος στη δευτεράντζα τον κολλητό σου που αναφέραμε παραπάνω, για το τι θα κάνει ο καθένας με τα λεφτά του και το ίντερνέτ του.

Και στο κάτω κάτω, αν ο φίλος σου είναι στην τελική τόσο καλός σε αυτό που κάνει, τότε ο κόσμος δε θα έχει πρόβλημα να περιμένει μερικά λεπτά για να φορτώσει το κάθε άρθρο της ιστοσελίδας του. Αν είναι πραγματικά άξιος, δε θα αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα αν ο πάροχος ίντερνετ, του πάρει κάμποση ταχύτητα και τη δώσει στο Πρώτο Θέμα. Και για να λέμε και του στραβού το δίκιο, γιατί κάποιος άλλος να θέλει να διαβάσει κάτι άλλο πέρα από Πρώτο Θέμα;

Μία άλλη έμμεση επίδραση του net neutrality, είναι και η ευκολία με την οποία μπορείς να βρεις μια ιστοσελίδα, αναζητώντας την στο Google. Βλέπετε, η δημοφιλής μηχανή αναζήτησης, ιδιωτικής έμπνευσης και πρωτοβουλίας, χρησιμοποιεί εξεζητημένους αλγόριθμους για να κατηγοριοποιήσει και να βαθμολογήσει μια ιστοσελίδα, αναφορικά με τη δημοφιλία της. Σε αυτούς τους αλγόριθμους, κύριο ρόλο παίζει η επισκεψιμότητα, δηλαδή το πόσοι άνθρωποι μπαίνουν να τη διαβάσουν, αλλά σημαντικό ρόλο παίζει και η ταχύτητα με την οποία φορτώνει. Μία ιστοσελίδα δηλαδή, που είναι αρκετά δημοφιλής αλλά λόγω κακού σχεδιασμού αργεί να φορτώσει, ενδέχεται να πέσει από την πρώτη σελίδα αποτελεσμάτων, στη δεύτερη, στην τέταρτη ή στην εκατοστή όγδοη.

Και εδώ προκύπτει το δεύτερο ζήτημα. Από πού κι ως πού, ο κολλητός σου, ναι εκείνη η δευτεράντζα για την οποία μιλάμε τόση ώρα, δικαιούται να έχει την ίδια δύναμη φωνής στο ίντερνετ, με το Periodista, το Protagon και το Makeleio.gr; Να μπορεί δηλαδή το site του, να εμφανιστεί δίπλα σε ενημερωτικά θηρία που ειδικεύονται στο να λένε τα πράγματα όπως έχουν. Μη μας παρεξηγείτε. Ναι, στον καπιταλισμό ο καθένας είναι ελεύθερος να πει τη γνώμη του και έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει. Αλλά το να ακούσει κάποιος τη γνώμη του, είναι εμπόρευμα και δεν υπάρχει κάποιο δικαίωμα που να διασφαλίζει πως πρέπει να σε ακούνε οι υπόλοιποι.

Είσαι φτωχός; Κάτσε μόνος σπίτι σου και πες ότι θες στους τοίχους. Αν έχεις πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ, κανένας δε θα έρθει να σου ζητήσει τα ρέστα. Αλλά το να ζητάς από μια εταιρεία που παρέχει ίντερνετ, να σου δώσει την ίδια φωνή με μεγάλα site ανθρώπων της πραγματικής οικονομίας, είναι ένας παραλογισμός που μάλλον έχει σοβιετικά κατάλοιπα και ειλικρινά ντρεπόμαστε που κάτοικοι αυτής της χώρας, μπορεί να σκέφτονται με αυτό τον τρόπο.

Αυτή ακριβώς την καλοσύνη των εταιρειών εκμεταλλεύτηκαν τα τελευταία χρόνια διάφορα μικρά site και έχει γεμίσει το ίντερνετ με hoaxes και fake news. Αν όμως στο ίντερνετ κυριαρχήσουν οι φωνές επιχειρήσεων όπως η Washington Post, τα fake news θα μειωθούν δραματικά. Γιατί ο επιχειρηματίας τη δουλειά που έχτισε με τον ιδρώτα του, την τιμάει και τη νοιάζεται και δε θα πάει να τη σύρει στο βούρκο κάνοντας συναλλαγές με άλλους επιχειρηματίες ή πολιτικούς για να γράφουν ανακρίβειες που μπορεί να προωθήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα.

Και στην τελική, ξέρετε τι; Αν σας αρέσει. Αν δε σας αρέσει, να πάτε να φτιάξετε όλοι εσείς οι κακομοίρηδες που έχετε site, μια εταιρεία παροχής ίντερνετ και να δίνετε την ίδια ταχύτητα σε όλους για να ζήσετε το κομμουνιστικό σας όνειρο. Μέχρι τότε, ας αφήσουμε ανθρώπους που ξέρουν καλύτερα από εσάς τους παντογνώστες, να κάνουν τη δουλειά τους όπως αυτοί νομίζουν.

Καλά μυαλά.

Κλείσιμο

Κάθε σχόλιο δημοσιεύεται άμεσα χωρίς να σημαίνει πως υιοθετούμε τις απόψεις που εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Διατηρούμε το δικαίωμα της διαγραφής σχολίων χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις.