Mείωση συντάξεων-αφορολόγητου ζητά συνδικάτο βιομηχάνων, μήπως και εγκριθούν φοροαπαλλαγές για βιομήχανους

0

Ίσως πολλοί να είμαστε αυτοί, που έχουμε αναρωτηθεί για το πού πάνε τα λεφτά τα οποία κόβονται στα πλαίσια των μνημονίων.

Συντάξεις, μισθοί, συντηρήσεις δημοσίων έργων, περικοπές σε προϋπολογισμούς νοσοκομείων και σχολείων, είναι λεφτά που στην ουσία και χωρίς ενδιάμεσα βήματα βγαίνουν από τις τσέπες των πολλών και καταλήγουν κάπου αλλού, για να τα διαχειριστεί κάποιος που ξέρει από οικονομία και εργάζεται για να μας φέρει την ανάπτυξη ώστε όλοι να τρώμε με χρυσά κουτάλια.

Ίσως αυτά τα λεφτά να πηγαίνουν για τη μείωση του χρέους, ώστε μια μέρα να μη χρωστάει κάθε βρέφος 34.000 ευρώ με το που βγαίνει από την κοιλιά της μάνας του; Ίσως καταλήγουν στις πληρωμές δασκάλων και γιατρών προκειμένου να συνεχίσει να λειτουργεί η χώρα παρότι φλέρταρε έντονα με τη χρεοκοπία; Ίσως έστω αποθηκεύονται σε μια μεγάλη αποθήκη, ώστε να έχουν οι μελλοντικοί συνταξιούχοι, κάποια υποψία σύνταξης;

Ίσως να συμβαίνουν όλα τα παραπάνω, αλλά μια ανακοίνωση του συνδικαλιστικού οργάνου των βιομηχάνων (ΣΕΒ), μας βάζει σε σκέψεις. Πρόκειται για μια ανακοίνωση που εκφράζει τις έντονες ανησυχίες των βιομηχάνων, για το ενδεχόμενο να μη μειωθούν συντάξεις και αφορολόγητο.

Και τι τους αφορά, θα αναρωτηθεί κάποιος, τους βιομήχανους για το τι θα απογίνουν οι συνταξιούχοι και όσοι βρίσκονται κάτω από το αφορολόγητο; Μήπως είναι οι ίδιοι συνταξιούχοι ή μήπως τα έσοδά τους γλύφουν το αφορολόγητο όριο;

Όχι, τίποτα από τα δύο. Απλά αν δε μειωθούν οι συντάξεις και το αφορολόγητο, υπάρχει μια πολύ ισχυρή πιθανότητα να μην εγκριθεί το σχέδιο φοροελαφρύνσεων και “φιλοαναπτυξιακών” μέτρων, που προβλέπονται για επιχειρήσεις μέσα στα επόμενα 4 χρόνια:

Και, βεβαίως, εάν και η συμφωνηθείσα μείωση του αφορολόγητου από το 2020, που αναμένεται να συνεισφέρει €2 δισ. ετησίως σε μόνιμη βάση, δεν εφαρμοσθεί, το συνολικό πακέτο των φορολογικών ελαφρύνσεων και των φιλοαναπτυξιακών μέτρων των €4 δισ. της περιόδου 2020-2022 είναι μάλλον απίθανο να υιοθετηθεί, καταδικάζοντας τη χώρα σε ένα μέλλον εσαεί υπερφορολόγησης και αποεπένδυσης, πέραν των ζητημάτων σταθερότητας που έχουν ήδη αναφερθεί.

Σε γενικές γραμμές, οι φοροελαφρύνσεις είναι πολύ σημαντικές για την προσέλκυση επενδύσεων, γιατί όσο περισσότεροι φόροι προβλέπονται σε μια χώρα για τις επιχειρήσεις, τόσα περισσότερα λεφτά πρέπει να καταβάλλουν οι επιχειρηματίες σε λογιστικά γραφεία ώστε να μεταφέρουν τα λεφτά τους σε offshore για να μη φορολογηθούν. Κάτι που αποτρέπει μια πολυεθνική από το να έρθει στη χώρα και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας με μισθούς πείνας. Επίσης ιδιαίτερο πρόβλημα δημιουργείται για το ντόπιο κεφάλαιο, το οποίο καλείται να πληρώσει αυξημένους φόρους, τους οποίους συνήθως δεν τους καταβάλει και δημιουργείται ιδιαίτερο πρόβλημα σε επίπεδο PR όταν μαθεύεται πως 41.000 άνθρωποι χρωστάνε το μισό ΑΕΠ της χώρας σε φόρους.

Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως το συνδικάτο των Ελλήνων Βιομηχάνων, δεν είναι ένα απλό συνδικαλιστικό όργανο και δε θα πρέπει να συγχέεται με άλλα συνδικάτα που στην πλειοψηφία τους είναι κακά, απαρτίζονται από συνδικαλιστοπατέρες και θέλουν το κακό μας. Αντίθετα ο ΣΕΒ, είναι ένα συνδικάτο που είναι καλό, απαρτίζεται από ανθρώπους της πραγματικής οικονομίας και θέλει το καλό μας.