Ή πρέπει να λέμε “έτσι έχουν τα πράγματα” και να περιμένουμε ήσυχα και τη δικιά μας σειρά;

Ηριάννα, είναι η κοπέλα που ξαφνικά και μέσα σε ένα βράδυ, μετατράπηκε από υποψήφια διδάκτωρ του Καποδιστριακού, σε μία από τους πιο επικίνδυνους τρομοκράτες στην Ελλάδα και αντιμέτωπη με 13 χρόνια φυλάκισης. Ο οποιοσδήποτε έχει ασχοληθεί με την υπόθεση και δεν έχει κάποιο θεσμικό ρόλο στη δικαστική ή στην εκτελεστική εξουσία, κάνει λόγο για κακοδικία που δημιουργεί προηγούμενο για όλους μας, ώστε να κατηγορηθούμε μια μέρα σαν τρομοκράτες και να μην ξαναδούμε το φως του ήλιου.

Η υπόθεσή της έχει κινητοποιήσει την κοινή γνώμη, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό, με ακαδημαϊκούς και επιστήμονες να υπογράφουν κείμενα που ζητούν την άμεση απελευθέρωσή της.

Η απορία που δημιουργείται, θα ‘πρεπε να θεωρείται σημαντική. Έχει κανείς ευθύνη για αυτό το θέατρο του παραλόγου; Θα έπρεπε κάποια στιγμή να λογοδοτήσει κάποιος για την καταστροφή της ζωής ενός ανθρώπου, που οργανώθηκε με “μάρτυρες” που δεν εμφανίζονται και “στοιχεία” που δεν υπάρχουν; Ποιοι είναι αυτοί που μέχρι τώρα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, έχουν επηρεάσει την υπόθεση και ποιος φταίει;

Το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών, μέρος Β’

Στις 16 Οκτωβρίου του 2017, το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών Αθήνας, απέρριψε την αίτηση αναστολής ποινής της Ηριάννας και του συγκατηγορούμενού της, Περικλή. Το Εφετείο υιοθέτησε την πρόταση του Εισαγγελέα Γεώργιου Γεράκη, ο οποίος έκρινε πως δεν ενέχει ανεπανόρθωτη βλάβη η παραμονή της Ηριάννας στη φυλακή για τη διδακτορική της διατριβή, αφού θα μπορούσε να πάρει παράταση, ενώ αποφάσισε πως η ίδια συνεχίζει να επιδεικνύει αντικοινωνική συμπεριφορά.(;)

Για τον Γεώργιο Γεράκη, είχε ασκηθεί δίωξη από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου για τη μη μετάφραση σε δύο γλώσσες (γερμανικά και γαλλικά) του βουλεύματος για την υπόθεση Siemens, που είχε ως συνέπεια την επ’ αόριστον αναβολή της δίκης. Υπόδικοι, μαζί με τον Γεώργιο Γεράκη ήταν ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, Ισίδωρος Ντογιάκος, και η αντιεισαγγελέας Εφετών Αθηνά Θεοδωροπούλου.

Το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών, μέρος Α’

Στις 17 Ιουλίου του 2017 το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών είχε απορρίψει για πρώτη φορά, το αίτημα για αναστολή της ποινής της Ηριάννας και του Περικλή. Εκείνη τη φορά η έδρα υιοθέτησε και πάλι την πρόταση του εισαγγελέα, ο οποίος αποφάνθηκε πως η παραμονή της Ηριάννας στη φυλακή, δεν επιφέρει υπέρμετρη βλάβη για την ίδια, αφού “η διδακτορική διατριβή της Ηριάννας βρίσκεται στην πρώτη φάση της, δηλαδή στη συλλογή υλικού και βιβλιογραφία, η οποία δεν είναι τόσο σημαντικές όσο οι επόμενες”.

Εισαγγελέας εκείνη τη φορά ήταν ο Ιωάννης Προβατάρης, του οποίου το όνομα συμπτωματικά, θα το βρούμε και αυτό αν ψάξουμε στο διαδίκτυο για την υπόθεση της Siemens.

Το Β’ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων

Στις 6 Ιουνίου του 2017, εκδικάζεται από το Β’ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων η υπόθεση της Ηριάννας με τις κατηγορίες της «ένταξης και της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση (Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς)», αλλά και για «λήψη, κατοχή, μεταφορά και απόκρυψη όπλων και πυρομαχικών με σκοπό τη διάθεσή τους σε τρίτους για διάπραξη κακουργήματος και τον παράνομο εφοδιασμό ομάδων και οργανώσεων». Καταδικάζεται σε 13 χρόνια φυλάκισης χωρίς αναστολή και χωρίς ελαφρυντικά(;) και στέλνεται στις γυναικείες φυλακές του Ελαιώνα Θηβών.

Για το πρώτο σκέλος της κατηγορίας, για την ένταξη και συμμετοχή δηλαδή σε τρομοκρατική οργάνωση, η μόνη σύνδεση που παρουσιάζεται, είναι η σχέση της με το σύντροφό της. Ο σύντροφός της είχε κατηγορηθεί και εκείνος για ένταξη και συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, αθωώθηκε όμως ομόφωνα και αμετάκλητα από το πρωτόδικο δικαστήριο.

Ελληνική Αστυνομία

Το δεύτερο σκέλος του κατηγορητηρίου, αυτό δηλαδή της “λήψης, κατοχής, μεταφοράς και απόκρυψης όπλων και πυρομαχικών με σκοπό τη διάθεσή τους σε τρίτους για διάπραξη κακουργήματος και τον παράνομο εφοδιασμό ομάδων και οργανώσεων”, στοιχειοθετείται βάση της μερικής ταυτοποίησης DNA. Όταν η ελληνική αστυνομία είχε συλλάβει για πρώτη φορά την Ηριάννα, εκείνη δέχθηκε να δώσει οικειοθελώς δείγμα DNA και η ελληνική αστυνομία το ταυτοποίησε με δείγμα που βρέθηκε πάνω σε γεμιστήρα όπλου.

Όταν ζητήθηκε το δείγμα αυτό του DNA στο στάδιο της της ανάκρισης, για επανέλεγχο σε πιστοποιημένο και εξειδικευμένο εργαστήριο, η ελληνική αστυνομία απάντησε πως το δείγμα εξαντλήθηκε. Βρισκόμαστε έτσι σε μια κατάσταση που καλούμαστε να εμπιστευτούμε απόλυτα την ελληνική αστυνομία για την επιστημονικότητα αλλά και το ήθος της, αφού ποιος άλλωστε θα είχε λόγο να χρεώσει σε έναν αθώο άνθρωπο, κατηγορίες τρομοκρατίας; Εντάξει, μπορεί κάποιοι να πήραν μερικές προαγωγές με τη σύλληψη ενός “τρομοκράτη”, αλλά δε νομίζουμε ότι γίνονται τέτοια πράγματα στις μέρες μας.

Τρομονόμος

Η Ηριάννα, έχει καταδικαστεί βάση του άρθρου 187Α του ποινικού κώδικα, το οποίο είναι ευρύτερα γνωστό σαν “Τρομονόμος”. Είναι ένα άρθρο, με το οποίο μπορείς να χαρακτηριστείς τρομοκράτης αν μόνος σου ή παρέα με άλλους, πας και απεργήσεις ή διαδηλώσεις ενάντια σε έναν δημόσιο ή διεθνή οργανισμό και αυτός πάθει ζημιά.

Η ζημιά και το αν το ύψος της δικαιολογεί την κατηγοριοποίησή σου σαν “τρομοκράτη”, αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του κάθε δικαστή, αλλά είμαστε σίγουροι πως ποτέ δε θα χαρακτήριζαν τρομοκράτη κάποιον που εμποδίζει την αστυνομία από το να του κατάσχει το σπίτι και να το παραδώσει σε κάποιο fund που εξαγόρασε το δάνειό του. Ε; Δεν είμαστε;

Κυβέρνηση

Οι τρομονόμοι δεν είναι καινούριο εφεύρημα. Χτίστηκαν σταδιακά από το 1978 και συνεχίζουν να επεκτείνονται σε δυνατότητες αλλά και σε καταπατήσεις δικαιωμάτων. Οι τρομονόμοι όμως είναι όπως λέει και το δεύτερο συνθετικό της λέξης, νόμοι. Αποφάσεις δηλαδή, που μια κυβέρνηση μπορεί να πάρει πίσω, με την ίδια σχεδόν ευκολία που τις έκανε αρχικά. Είτε η ίδια, είτε κάποια άλλη.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όμως, όχι μόνο δεν έκανε κάτι για να καταργήσει τον τρομονόμο, αντίθετα, παραλίγο να τον επεκτείνει κι άλλο, κινδυνεύοντας να αναγάγει σε τρομοκρατική ενέργεια ακόμα και το δημόσιο λόγο, όταν αυτός δεν ακούγεται ευγενικός.

Ευρωπαϊκή Ένωση

Ο ελληνικός τρομονόμος όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα, δεν είναι ελληνικής έμπνευσης. Έχει τις καταβολές του στο μακρινό 2001, όταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση εντείνονταν οι διεργασίες για τη δημιουργία του ευρωτρομονόμου. Του νομοθετικού πλαισίου δηλαδή, που σταδιακά έπρεπε να ενσωματώσουν όλα τα κράτη-μέλη στο νομικό τους οπλοστάσιο απέναντι σε κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις δικαιωμάτων.

Ένα από τα ζητούμενα μάλιστα εκείνου του ευρωτρομονόμου, μοιάζει πολύ και με τη διάταξη που προσπάθησε να περάσει και ο Κοντονής το καλοκαίρι που μας πέρασε:

Σοβαροί περιορισμοί ακόμη και στην έκφραση γνώμης ή στην ελευθεροτυπία. Υπεισέρχεται στην έννοια του ορισμού της τρομοκρατίας ακόμη και η υποστήριξη της τρομοκρατίας, καθώς και η προτροπή για τέλεση τρομοκρατικών πράξεων. Αυτό σημαίνει ότι ένας δημοσιογράφος ή πολίτης που εκφράζεται ως συμπαθών προς την τρομοκρατία, τιμωρείται με βαρύτατες ποινές κάθειρξης (τουλάχιστον οκτώ ετών). Από τα παραπάνω απορρέει ότι κινδυνεύουν και τα μέσα ενημέρωσης που δημοσιοποιούν απόψεις «συμπαθούσες» στην τρομοκρατία, ενώ θα απειλούνται με έκδοση, προκειμένου να δικαστούν σε άλλη χώρα, ως συμπαραστάτες τρομοκρατών.

Μην ησυχάζετε. Ανάλογα με την ανοχή της άρχουσας τάξης και την κατακραυγή της κοινής γνώμης, “τρομοκρατία” θα μπορούσε να θεωρηθεί με τον υπάρχων ελληνικό τρομονόμο και μια απεργία και μπορεί για την ώρα ο τρομονόμος να μην έχει επεκταθεί και στο δημόσιο λόγο, αλλά εφόσον είναι επιδίωξη της Ε.Ε., μπορούμε να το θεωρούμε απλά θέμα χρόνου.

Και κάπως έτσι, μια μέρα όλοι εσείς που μας διαβάζετε τώρα αλλά και εμείς, μπορεί να μας δοθεί η ευκαιρία να τα λέμε από κοντά, σε κάποιο ξερονήσι ή σε κάποιο ανήλιαγο μπουντρούμι.

Κλείσιμο

Κάθε σχόλιο δημοσιεύεται άμεσα χωρίς να σημαίνει πως υιοθετούμε τις απόψεις που εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Διατηρούμε το δικαίωμα της διαγραφής σχολίων χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις.